Viti menn, það skein sól!
Ójá, sólin lét sjá sig á Húsavíkinni í gær. Og af því tilefni ákvað ég að skella mér í sund, sem er kannski ekki frásögu færandi nema vegna þess að ég fer helst ekki oft í sund og líka af því að laugin var tóm þegar ég fór í sund. Já, sundlaugin á Húsavík var mannlaus, nema náttla fyrir einn starfsmann, Trausta frænda. Mér leið eins og söguhetjunni Palla, í sögunni Palli er einn í heiminum. Reyndar fannst mér helvíti fínt að hafa sundlaugina útaf fyrir mig;)
Kannski var það sólin sem olli því að ég komst í ljómandi sumarskap í gær, og arkaði út í nýju svörtu netaskónum mínum og labbaði á þeim niðrí sundlaug. Sólin skein, það var alveg logn, heiðskýrt og já, alveg 7 stiga hiti..alveg þónokkuð gott;) Sumar/sólskins skapið mitt fór reyndar fljótt þegar ég var orðinn mígandi blaut í fæturnar af því að helvítis snjórinn, sem ég gleymdi að reikna með þegar ég skellti mér í skóna góðu var búin að bleyta skóna og fæturna á mér í gegn.
En að lokinni þessari hrakningaför minni niðrí sundlaugina komst ég að því að engin var í lauginni og það dugði til að gleðja hjartað mitt;)
Þórdís skvísan er 9 ára á morgun og í tilefni af því er vinkona hennar sem býr á Akureyri hjá henni í gistinu. Þær voru að semja dans áðan um Ínu, það var alveg stórkostlegt..."Áfraaaam Ína, idol idol idol". Ég átti pínu erfitt með mig meðan þær frumfluttu dansinn fyrir mig og mömmu. En málið með dansinn um Ínu var að það var engin tónlist undir dansinum..nema öskrin í þeim. Ég spurði þær af hverju þær gerðu ekki bara dans við Spice girls eða eitthvað. Sagði þeim svo að þegar ég hefði verið lítið hefði það verið það skemmtilegasta að semja dansa við Spice girls. Það var aðalsportið. Þórdís sagði þá, "Nei, það er svo erfitt". Erfitt hvað..ekki var maður að flækja þetta, ég fékk að vera Emma, Halla var Geri og einhver dökkhærð með axlarsítt dökkt hár var Victoria...
Í framhaldi af þessum pælingum mundi ég eftir mér og Höllu í stofunni í Laugarbrekku 14. Þá var teppi á stofunni og við fórum ferð eftir ferð á hjóla og línuskautum og botnuðum við lagið; It's so easy to fall in love" með Lindu Rondhstad. Snúningarnir hjá okkur hjá stigahandriðinu voru rosalegir.
Þegar draumaprins allra stúlkna, hann Gísli Hrafn flutti í Laugarbrekkuna breyttist allt..hehe. Þá voru það ekki lengur dansarnir sem blívuðu, neibb, við byrjuðum að stunda leikina á fulllu, þ.e.a.s að Eina króna, Fallin spýta og það allt;) Og auðvitað var ávallt spurt eftir Gísla, hvort að hann vildi kannski vera með í leikjum. Haha, held að greyið hafi sagt já í svona 5 skipti á móti svona 30 skiptum sem við spurðum eftir honum. Hahaha...Talandi um Gísla samt, held að ég hafi séð hann í Reykjavík á föstudaginn...er samt ekki viss, sá hann bara í næsta bíl á ljósum. Hahaha, hann horfði skringilega á mig líka, kannski af því að hann kannaðist við mig (núna geng ég út frá því að þetta hafi verið hann) eða kannski horfði þessi strákur á mig, af því að þessi stelpa sem hann þekkti ekki neitt starði á hann (miðað við að þetta hafi ekki verið hann).
Nóg um gamla draumaprins allra Laugabrekkustúlknanna...Ég er ótrúlega bissý í bakstrinu fyrir afmælið hjá dísinni, má eiginlega ekki vera að þessu...Langaði bara aðeins að tjá mig...Vona að þið hafið það gott í sólinni....
Ég passaði mig ótrúlega á að gera engar stafsetningarvillur Björn Hákon...Vona að þú virðir það við mig ef svo óheppilega vildi til að hér leyndust einhverjar slíkar;)
Rice kripísið bíður eftir mér..þarf að fara að græja, oh hvað ég ætla að fá mér líka!